Home

Weekblog 8 (Week 14, 2020): ziek in bed en het gevoel van isolatie

Weekblog 8 (Week 14, 2020): ziek in bed en het gevoel van isolatie

Ok… De laatste keer dat jullie hier iets van mij lazen was ik door het hele land, op vreemde tijdstippen van alles en nog wat aan het doen. Hoewel ik toen al gestopt was met handen schudden, werd ik kort daarna toch geveld door een gezellig virus…

Het is de vrijdag van de eerste week dat ik weer min of meer kon werken. Wauw: ik ben minimaal 20 jaar niet meer zo ziek geweest. Ik ben geen risicogroep en ik werk niet in de zorg, dus een coronatest zat er voor mij niet in, maar leuk was het ook niet.

Een week lang kon ik nauwelijks slapen en voelde ik me zelfs niet goed genoeg om televisie te kijken. Daarna volgde een week dat ik wel weer dingen kon. Lezen, een videocursus… Maar werken niet.

Isolatie is een vreemd iets. Aan de ene kant geeft het een hoop stress om binnen te moeten blijven, niets te kunnen doen, niet eens naar de drogist te mogen voor een pak zakdoekjes. Aan de andere kant heeft het ook iets vredigs. Mijn slaapkamer is (als je het halverwege tot stilstand gekomen project ‘inbouwkast’ even negeert) een oase van rust, met uitzicht op mijn achtertuin. Een prima plek om tot rust te komen en uit te zieken. Alleen, diep van binnen weet je natuurlijk dat de wereld niet stilstaat. Of, eigenlijk, dat de wereld juist piepend en krakend tot stilstand aan het komen is. En alle zakelijke zorgen van dien.

Een heleboel dingen die nog lagen, kon ik maandag gelukkig gewoon weer oppakken. Een whitepaper, website-teksten, een analytics-klusje… Business as usual. 1 April gingen de facturen eruit, niet zo dik als normaal (want 2 weken uit de running), maar ook geen nulomzet zoals veel andere zzp’ers. Eigenlijk begon het gisteren pas. Toen ik dus al weer 4 dagen aan het werk was. De telefoontjes en mails: vrijwel alle projecten waar ik bij betrokken ben worden, zoals dat in kantoorjargon heet, ‘over de zomer heen getild’. Events zijn afgelast, campagnes draaien op een laag pitje, inwerken van nieuwe mensen is lastig als er niemand op kantoor is.

Het ziet er dus naar uit dat ik de komende tijd ruim beschikbaar ben voor leuke, nieuwe dingen. Ik heb nog wel werk en dat doe ik met de gebruikelijke aandacht voor kwaliteit. Misschien zelfs een beetje meer, omdat je vaste relaties in deze tijd extra belangrijk zijn. Ik heb ook nog wel een paar mensen die ik kan bellen, gelukkig.

Trouwens, nu ik het erover heb: vanmiddag belde een bevriende ZZP’er/marketeer me. Of ik wat inspiratie had voor een blog over ‘B2B marketing met een klein budget’. In het kader van de huidige crisis, uiteraard. En dat was eigenlijk het beste dat ik kon bedenken. Richt je op je bestaande relaties. Houd die warm. Of haal ze aan. Kijk waar je mensen kunt helpen. Vraag dus niet meteen naar omzet, maar zoek naar manieren om samen door dit dal heen te komen.

Blut ben je toch, dus kun je het net zo goed leuk hebben met elkaar.

Tot volgende week!

Bouke