Home

Weekblog 7 (Week 10, 2020): welkom in het gekkenhuis. Maar leuk dat het is!

Weekblog 7 (Week 10, 2020): welkom in het gekkenhuis. Maar leuk dat het is!

ZZP’en is voor mij vooral: mijn geld verdienen met zo veel mogelijk verschillende leuke dingen. Maar soms landen net iets te veel van die leuke dingen in 1 week… Een dag-tot-dag verslag.

Ik dacht, laat mijn ‘weekblog’ eens een keer in een soort logboekvorm gieten. Dan zien jullie hoe je een werkweek dus niet moet plannen… We beginnen - waar anders? - in het holst van de nacht…

Zaterdag 29 februari, 3:00 ‘s ochtends…

Een gebroken nacht is altijd het beste begin van de week. Daarom breng ik mijn zoon weg voor zijn reis naar Rome met school. Je raadt het al: het C-woord is op ieders lippen. Maar de reis gaat door (en ik ga daarna gauw weer naar bed).

Zondag 1 maart

Eerste van de maand, dus facturen maken. Maar eerst naar de sportschool. Het streven is om dat drie keer per week (zondag, woensdag, vrijdag) te doen, maar een blik op de agenda voor komende week leert dat dat er waarschijnlijk (weer) niet van gaat komen.

Maandag 2 maart

Vandaag de hele dag bij mijn klant in Friesland, waar ik inmiddels meedraai in 2 projecten. Dus combineer ik het werk aan documentatie voor het projectmanagementproces met het modelleren van bedrijfsprocessen. Omdat het kan :-)

Dinsdag 3 maart

Ochtend: customer journey workshop

Dankzij een ongeval op de A28 ben ik 2 uur bezig om in Bilthoven te komen, waar ik help bij het faciliteren van een customer journey-workshop. Ik ben ondertussen al gestopt met handen geven, omdat ik in het stadje op de Veluwe waar ik woon liever niet Coronapatiënt 0 wil worden. Dat geeft wat onwennigheid bij het binnenkomen, maar er bleek bij de directie al een mail in de maak die iedereen het handen schudden afraadde.

De leider van de sessie en ik werken al langer voor deze klant en een groot deel van de klantreis dachten we al aardig in beeld te hebben. Maar het is dan toch altijd nuttig om er met wat nieuwe gezichten erbij, een ochtendje los van de dagelijkse beslommeringen, nog eens doorheen te lopen en vanuit klantperspectief dingen te bedenken die hem beter kunnen maken. Naarmate de workshop vordert krijgen wij toch ook weer nieuwe dingen te horen. Ook blijken er toch nog unknown unknowns te zijn, bij een groep waar iedereen, van IT tot directie en van beleid tot service, vertegenwoordigd is. Welke mails krijgen mensen nou eigenlijk? Welke contactmomenten zijn er? Welk scherm hoort er precies bij welke taak? Het bewijst maar weer: je kunt wel denken dat je alles weet, maar je moet jezelf af en toe kritische vragen durven stellen.

Het allerleukste is dat er gaandeweg een soort enthousiasme ontstaat dat je alleen hebt als er een groep mensen bij elkaar is met een gemeenschappelijk doel. Positief gestemd en met een tas vol volgeschreven post-its verlaat ik het pand.

Middag: mijn eigen kleine Corona-crisis

De rest van de dag was bedoeld om thuis in alle rust mijn nieuwsbrief Het Grote Verhaal te schrijven. Maar sinds op maandag in Zwolle een Corona-besmetting is vastgesteld krijg ik steeds meer moeilijke vragen over de vijfde editie van 038 Digital, deze avond in Hedon. De middag gaat dus voor een belangrijk deel op aan overleg met het bestuur van de stichting, de gemeente en de GGD. Enerzijds voel ik me ineens heel volwassen, met verantwoordelijkheden en zo. Anderzijds weet ik weer precies waarom ik eigenlijk een hekel heb aan evenementen organiseren.

Avond: 038 Digital!

Waarom ik het dan toch doe, weet ik die avond weer. Ten eerste houd ik van het podium. En ten tweede: het is gewoon enorm leuk en nuttig om met gelijkgestemden en collega’s over je vak te praten. Ik geniet dus enorm van de gesprekken met de sprekers en andere aanwezigen. Het onvolprezen Hedon heeft voor ons een kleedkamer ingericht met eigen koelkast en zo veel chips, chocola en fruit als we op kunnen. Wat loopt alles daar toch altijd lekker gesmeerd. Licht, geluid, stoelen… Alles staat gewoon altijd waar het moet staan en alles doet het. Operational excellence: voor een commercieel bedrijf meestal al een uitdaging, voor een toko die draait op vrijwilligers echt een prestatie.

De avond gaat goed. Mooi onderwerp, leuke sprekers. Voor een volledig verslag kun je inmiddels terecht op Marketingfacts. Het wordt uiteraard veel te laat…

Woensdag 4 maart

…want de volgende ochtend zit ik om 7 uur in de auto richting Amsterdam-Noord. Bij marketing-detacheerder Leaped hebben ze weer een verse klas ambitieuze PPC-marketeers voor me. Al meer dan een jaar maakt mijn lesdag over contentstrategie deel uit van het lesprogramma van deze Amsterdamse startup, die mensen opleidt/omschoolt tot online marketeer, om ze vervolgens te detacheren in bedrijven die zitten te springen om deze vakkennis. Een gouden constructie, die mij de kans geeft om prille marketeers te indoctrineren met het content-evangelie.

Een tijdje terug stonden de marketing- en HR-sterren blijkbaar bijzonder goed, want een aantal Leaped-cursisten die ik in mijn groep had gehad kregen hun diploma en waren klaar om bij een klant aan het werk te gaan. Tegelijkertijd was Voicebooking, het bedrijf waar mijn grote broer COO is, op zoek naar marketeers. Puntje, paaltje, paar telefoontjes en Voicebooking was een marketeer en een stagiair rijker, terwijl Leaped mij dankte voor de bemiddeling. Iedereen blij.

Avond

Na een uur of 6 in een steeds zuurstofarmer worden hok met mijn cursusgroep, is het fijn om weer even in de buitenlucht te zijn. Met het autoraam open rijd ik dus van Noord naar IJburg, om daar eindelijk het kantoor van Voicebooking eens te bekijken. Inclusief de net bijgehuurde verdieping, want het bedrijf groeit nog steeds als kool. Klantenservice in vier talen, overal monitoren met metrics… Een indrukwekkend kijkje achter de schermen van de digitale economie.

Om te vieren dat zijn marketingafdeling mede dankzij mijn bemiddeling eindelijk volledig bemand is, neemt mijn broer me mee naar de Italiaan. Inmiddels ben ik natuurlijk steenkapot, dankzij de twee halve nachten die mijn week inmiddels telt. Maar een kans om eens rustig bij te praten met je ondernemende grote broer laat je niet schieten. Dus lopen we samen door IJburg, het stukje Amsterdam waar het nog gewoon lekker rustig is, naar het restaurant. Twee gangen, een espresso en een paar uur goed gesprek later zit ik weer in mijn stekkerbak, op weg naar huis en weer een veel te korte nacht…

Donderdag 5 maart

Een stuk later dan normaal, maar op tijd voor mijn eerste meeting, koppel ik mijn auto aan de laadpaal bij HZPC. Vandaag werk ik voor meerdere projecten aan documentatie. Het is aanleiding om mijn toegevoegde waarde als contentspecialist/procesanalist/whatever als volgt te formuleren: ‘Je kunt lullen wat je wilt, uiteindelijk moet iemand het netjes opschrijven. En dat doe ik voor je.’ Hij doet het vast niet goed als payoff, maar ik moet er toch om glimlachen.

Halverwege de middag is de todo-lijst zo’n beetje leeg en zit ik eerlijk gezegd ook een beetje weg te doezelen achter mijn computer. Ik lever, zoals dat heet, geen waarde meer voor de klant en besluit er dus voor die dag mee op te houden. Thuis doe ik een poging mijn nieuwsbrief af te maken, maar etenstijd komt voordat dat lukt.

In tegenstelling tot voor dit weekblog, hanteer ik voor Het Grote Verhaal een ijzeren deadline, dus na het eten moet ik nog even verder om hem nog op de eerste donderdag van de maand de deur uit te krijgen.

Vrijdag 6 maart

Ik skip mijn vaste bezoek aan de Zwolse markt en werk verder aan mijn interview met Thijs van Bemmelen van BasWare. Hij spreekt in juni op OmnichannelX en deelde eerder in een wervelend telefoongesprek van een uur of anderhalf zijn ongezouten visie op nut, noodzaak, zin, onzin, toekomst en verleden van marketing en user experience. Nu ik zijn woorden uittik, moet ik weer glimlachen. Leuk om zulke dwarsdenkers in onze marketingcommunity te hebben. Zodra het interview live is, laat ik het je uiteraard weten.

Ik heb nog meer interview-aantekeningen liggen, van een gesprek met Tim Hanse en Tjeerd Schopman van Crossphase. Zij hebben lang en hard nagedacht over multidisciplinaire contentteams en hebben een model bedacht waarmee je, zonder te vervallen in uitgeholde functietitels als ‘contentmanager’, ‘webredacteur’ of ‘contentspecialist’ (wat toevallig boven mijn cv staat…), kunt bepalen welke skills je in je team hebt of mist. Een geinige exercitie, die je volgens de mannen zelf ook niet als een soort scorecard moet inzetten. Het is meer een discussiestuk.

Enfin, meer daarover lees je binnenkort ook op een marketingblog bij jou in de buurt.

In de middag spreek ik via Teams nog twee consultants van een klant die in IT-oplossingen zit. Het gesprek gaat over de toepassingen van AI en machine learning (zo’n beetje het enige onderwerp waar ik nog content over maak, zo lijkt het - de hype is nu echt goed op gang) in de automatisering van bedrijfsprocessen. Ook dit levert weer een hele stapel aantekeningen op, die uiteindelijk een whitepaper moeten worden. Deadline over anderhalve week, dus dat wordt weer zorgvuldig plannen.

Avond en nacht

(Weer) niet naar de sportschool. Paar uurtjes slaap pakken, voordat ik weer in de kleine uurtjes op mag om Junior op te halen. Hij keert zonder Corona- of andere schade terug en zit, ondanks het onheilige tijdstip, vol enthousiaste verhalen.

Weekend

Zaterdag wordt grotendeels opgeslokt door een, hemelzijdank, rustige bardienst op de tafeltennisvereniging. Junior 2 wint zijn thuiswedstrijd. Zondag ga ik (niet verrassend) weer niet naar de sportschool, maar breng ik de ochtend in bed door met Agile Marketing van Adrie Dolman. Staat niet veel in wat ik niet al weet/doe, dus ik kan er hard doorheen. Dan verjaardagsvisite en een boswandeling.

Maandag 9 maart

Ik werk aan een intranetsite over projectmanagement. Het is eigenlijk een onderwerp waar ik niet veel mee heb, moet ik toegeven. Projectmanagement is voor een inhoudelijk specialist als wifi of koffie: je hebt het gewoon nodig, maar je hoeft niet per se te weten hoe het werkt. Tegelijkertijd heb je er enorm veel last van als het niet werkt (ik draai 1000 keer liever een project zonder koffie, dan een project zonder functionerend projectmanagement!). Daarom is het geweldig als organisaties de moeite nemen om projectmanagement de aandacht te geven die het verdient, inclusief goed ingerichte processen, opleiding en een ideation-framework dat is ingericht om goede projectideeën op te halen uit de organisatie. Plus bijhorende documentatie dus. Dat neemt niet weg dat het me wat moeite kost om me in te lezen in deze wat droge materie. Maar ik eindig de dag met een paar netjes afgewerkte webpagina’s en een bak aantekeningen voor een wat langer artikel.

Dinsdag 10 maart

Vandaag is aquisitiedag… Op pad naar Alkmaar naar een leuke nieuwe klant. Vandaag is de eerste dag dat handen schudden officieel wordt afgeraden door de overheid. Dat geeft dus bij een kennismakingsgesprek de nodige hilariteit. De klant is een cutting-edge tech-bouwer en het wordt een leuk en levendig gesprek, dat de druilerige rit door de polder meer dan waard is. Ik loop naar buiten met een principe-afspraak voor twee opdrachten en, als die goed gaan, een langdurige samenwerking.

Vanuit de auto bel ik twee andere leads na. In de middag maak ik een begin met het uitwerken van de customer journey-workshop van de week daarvoor.

Zoals gezegd: dit schema is eigenlijk teveel van het goede. Als ondernemer moet je de balans zoeken tussen op pad zijn en leuke dingen doen en thuis zijn, nadenken en afmaken. Daar ben ik vandaag weer mee begonnen, gelukkig. En het eerste dat ik afmaak vandaag is dit blogje. Op naar het volgende.

En vanavond wel naar de sportschool.

Tot de volgende keer,

Bouke