Blog

Consent-ellende: waarom ik (bijna) alle trackingcookies van mijn site heb gegooid

Consent-ellende: waarom ik (bijna) alle trackingcookies van mijn site heb gegooid

Ik heb alle trackingcookies van sociale media en data-tools van mijn site gegooid. Het was de enige praktische manier die ik kon vinden om aan alle privacy-regels te voldoen. En eerlijk gezegd: volgens mij kan ik best leven en werken zonder al die data.

Als je cookies gebruikt op je site, moet je daar volgens de wet aan iedere bezoeker toestemming voor vragen. Die toestemming moet je dan op een of andere manier onthouden en iedere keer als een script een cookie wil plaatsen, moet je checken of er voor die specifieke cookie toestemming is.

Dat is, even met een technische term, een enorm gezeik.

Ik had daarvoor een abonnement op Cookie Consent (11 euro per maand) en had al meerdere pogingen gewaagd om de scripts daarvan werkend te krijgen op mijn site. Maar steeds kreeg ik weer alarmerende mails dat de configuratie niet klopte, dat er cookies werden geplaatst waarvoor geen toestemming was, etcetera. En er leken ook iedere keer cookies bij te komen. Vooral de Facebook-pixel weet wat dat betreft echt niet van ophouden. Maar bijvoorbeeld ook mijn hostingpartij bleek, buiten de code van mijn site om, allerlei cookies uit te serveren. Om gestoord van te worden.

Heb ik deze data eigenlijk wel nodig?

Ik stond serieus op het punt om iemand in te gaan huren om dit te fixen toen ik me afvroeg: wat krijg ik hier eigenlijk voor? Wat is er zo enorm belangrijk aan deze data dat ik echt niet zonder kan leven en een paar honderd euro moet uitgeven aan een freelance developer? De vraag stellen was, zoals mijn wiskundeleraar vroeger al zei, hem beantwoorden.

Het plan was natuurlijk om een tijdje retargeting-data te verzamelen om zo de advertentiecampagnes van begin 2022 aan een goede start te helpen. Facebook-advertenties maakten deel uit van dat plan en dat doen ze nog steeds. Want ik vind de privacy van mijn lezers belangrijk, maar de marketingpraktijk van nu is dat de enige praktische bron zijn van website-traffic ligt bij bedrijven waar je eigenlijk liever geen zaken mee doet. Dus tot iemand met iets beters komt, blijven de advertentiekanalen van Facebook en Google deel van mijn strategie.

Minder data, harder werken

Zonder retargeting-data moet je op die platformen flink harder werken voor je CTR, heb je minder inzicht in je conversies en maak je hogere kosten. Maar het zij zo, want ik heb geen zin om, zonder het te willen en zonder toestemming, jouw persoonlijke data naar die partijen door te spelen.

Trouwens: 70% van mijn sitebezoekers weigerde marketingcookies (ik denk dat dat percentage zo hoog is, omdat de meeste van mijn lezers marketeers zijn en dus geen illusies hebben over hoe het met de online privacy gesteld is). De datakwaliteit was dus sowieso al zeer discutabel.

Hoe zit het met Google Analytics?

De enige tracker die ik nog op mijn site heb staan, is die van Google Analytics. Ik heb er even over nagedacht om meteen ook maar over te gaan naar een andere analytics-oplossing, maar dat was nog even een brug te ver. Niet alleen kon ik nog even geen afscheid nemen van mijn historische data, ook de integraties met Search Console, Ahrefs Webmaster Tools en Google Ads wilde ik nog niet missen. Ik heb Google Analytics nu ingesteld volgens de handleiding die de Autoriteit Persoonsgegevens. Volgens die richtlijnen mag ik Analytics nu gebruiken om anonieme gebruiksdata te verzamelen op mijn site, zonder daarvoor om toestemming te vragen.

Een hoop gedoe

Het is een hoop gedoe, privacy. En het is vaak volkomen onduidelijk hoe de regels vertaald moeten worden naar concrete acties. Dat maakt de regels voor een klein bedrijf vaak volkomen onuitvoerbaar (zie mijn strubbelingen met Cookie Consent), terwijl grote bedrijven er simpelweg lak aan lijken te hebben. Terwijl ik bezig was met deze aanpassing aan mijn site, leerde ik bijvoorbeeld over een nieuwe ontwikkeling die zorgde dat we van de ene op de andere dag geen Amerikaanse marketingtools meer kunnen gebruiken. Ook daar had ik werk van, maar dat vertel ik in een volgend blog.

Transparantie en vertrouwen

En toch is het belangrijk om de wetten en regels serieus te bestuderen en maatregelen te nemen waar je kunt. Want privacy is niet alleen belangrijk omdat het la ley is. Uiteindelijk is het deel van je marketing, omdat gaat het om wie je als ondernemer of bedrijf wilt zijn. Hoe je met klanten om wilt gaan. Transparantie en vertrouwen zouden voor ieder bedrijf kernwaarden moeten zijn. Voor mij zijn ze dat zeker. Dat betekent dat ik, als jij mij geen toestemming geeft voor marketingcookies, zeker wil weten dat die ook niet geplaatst worden.