Maandagblues: Daddy Stovepipe

Door al het paashageleten en eieren schilderen is de maandagblues er deze week bij ingeschoten. Om het goed te maken niet één, maar drie filmpjes.

De artiest van deze week is voor de verandering eens niet dood, hoewel hij zijn artiestennaam wel geleend heeft van een oude bluesmeester. De originele Daddy Stovepipe was een rondreizend muzikant uit Alabama die vanaf ongeveer 1900 tot ongeveer 1960 (ja, dat is pas een carrière) alle straathoeken en achteraftheaters van Mexico tot Chicago bespeelde en uiteindelijk pas op 93-jarige leeftijd zijn eerste plaat maakte. Continue reading

Maandagblues: Lightnin’ Hopkins – Goin’ Down Slow

Goin’ Down Slow is een liedje over iemand die er op los geleefd heeft en nu stervende is. Het werd rond 1940 geschreven door ‘Saint Louis’ Jimmy Oden maar beroemd gemaakt door Howlin’ Wolf en de man die het hieronder zingt: Sam John “Lightnin’” Hopkins.

En als je denkt dat je in dit nummer een hoop bluesclichés hoort, bedenk dan dat Hopkins waarschijnlijk degene is die ze bedacht heeft…

[youtube id=XQQ4YTL1P1A]

Maandagblues: Robert Belfour

Robert ‘Wolfman’ Belfour is een zanger/gitarist uit het door de commercie nooit helemaal ontgonnen Noorden van Mississippi. Net als bij veel andere bluesgitaristen gaan er allerlei indianenverhalen over hoe hij zijn gitaar stemt (over de ‘mystery tuning’ van Robert Johnson worden bijvoorbeeld nog steeds boeken geschreven). En, zoals ook bij Robert Johnson, viel het uiteindelijk met het mysterie wel mee.

Continue reading

Maandagblues: Jimi Hendrix – Red House

Niet helemaal mijn genre van blues eigenlijk, maar gisteravond zat ik in het kader van de cultuureducatie met mijn oudste zoon op YouTube filmpjes van Hendrix te kijken. Op deze opname kun je goed horen dat Hendrix niet alleen een meester was in het ontdekken van nieuwe mogelijkheden van zijn instrument, maar ook dat hij een hoogst originele nootkeuze had.

Grappig is ook dat dit een van de weinige filmpjes is waarop Fender Stratocaster-adept Hendrix een Gibson-gitaar bespeelt (een SG, om precies te zijn). Enjoy!

[youtube id=GcNDuBFpU9Q]

Maandagblues: Chris Thomas King – Hard Time Killing Floor Blues

Net als vorige week een nummer van de legendarische Skip James. Dit keer ‘Hard Time Killing Floor’ (dat ‘Blues’ zeiden de artiesten er zelf vroeger nooit bij – dat deden de platenbazen: stukje ‘niche-marketing’). Chris Thomas King speelde dit nummer in voor de soundtrack van de film Oh Brother, Where Art Thou?

King komt ook in de film voor. Verwarrend genoeg speelt hij daar de bluesmuzikant Tommy Johnson, die vertelt dat hij zijn ziel aan de duivel heeft verkocht, een verhaal dat verteld wordt over weer een andere blueslegende, namelijk Robert Johnson. Maar goed, de Coen-broertjes zullen het wel weten.

[youtube id=An6z4TaLmT0]

Maandagblues: Corey Harris – Special Rider Blues

Sommige mensen denken dat akoestische blues muziek van vroeger is. Corey Harris is één van de vele artiesten die laat zien dat de blues levender is dan ooit. Hoewel steeds weer dezelfde nummers gespeeld worden, interpreteert iedere artiest een nummer weer op een heel eigen manier. Zo hoort dat bij volksmuziek.

In dit clipje speelt Harris ‘Special Rider Blues’, in een versie die het meest lijkt op die van Skip James, fameus gebruiker van de zeldzame e-mineurstemming (bekend als ‘crossnote’) en stichter van een bluesstroming die de ‘Bentonia blues’ genoemd wordt.

[youtube id=XTGfbYtw1e4]