Inmiddels is op vk.nl mijn naam toegevoegd bij het citaat uit mijn stuk (zie voor het hoe en waarom hier). Dat recenseren iets is dat de gemoederen nog altijd enorm bezig houdt. Recensenten zijn namelijk enorme azijnpissers die alles afzeiken, tenzij het door hun vriendjes gemaakt is. Ze zijn geen mensen, stel je voor, die zoveel liefde voelen voor het door hen beschrevene (kunst, literatuur, wat dan ook) dat ze zo gek zijn om hun tijd te verspillen aan het schrijven erover om vervolgens hoon, spot, hatemail en, als ze geluk hebben, een half postbodesalaris te incasseren. Continue reading →